{"id":295,"date":"2014-09-11T08:58:06","date_gmt":"2014-09-11T06:58:06","guid":{"rendered":"http:\/\/libre_web.corp.sagittario.eu\/?page_id=295"},"modified":"2015-03-26T17:26:37","modified_gmt":"2015-03-26T16:26:37","slug":"korespondencja-karola-beyera","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/liberproarte.eu\/?page_id=295","title":{"rendered":"Korespondencja Karola Beyera"},"content":{"rendered":"

\"karol_beyer\"<\/a>Fotograf Karol Beyer by\u0142 ju\u017c przedmiotem zainteresowania badaczy dziej\u00f3w polskiej fotografii, a wybrane fragmenty jego korespondencji analizowano i publikowano. Jednak fundamentalne znaczenie tej wybitnej osobowo\u015bci dla historii kultury polskiej stanowi o konieczno\u015bci udost\u0119pnienia pe\u0142nej zachowanej epistolografii Beyera wraz z naukowym komentarzem. Beyer jako numizmatyk, archeolog, zawodowy fotograf, kolekcjoner, historyk kultury, wreszcie spo\u0142ecznik i obywatel bior\u0105cy czynny udzia\u0142 w \u017cyciu publicznym kraju jest jednym z najciekawszych fenomen\u00f3w w panteonie wybitnych Polak\u00f3w. Jego spu\u015bcizna, w tym korespondencja, posiada kluczowe znaczenie mi\u0119dzy innymi dla udokumentowania procesu przyswajania nowego medium, jakim by\u0142a fotografia, przez Polak\u00f3w mieszkaj\u0105cych na terenach dawnej Rzeczypospolitej, pozostaj\u0105cych pod zaborcz\u0105 w\u0142adz\u0105 trzech mocarstw.<\/p>\n

Elementy biografii<\/strong><\/p>\n

Karol Adolf Beyer urodzi\u0142 si\u011910 lutego 1818 r. w Warszawie i tutaj zmar\u0142 8 listopada 1877 r. Na pocz\u0105tku 1845 r. otworzy\u0142 zak\u0142ad dagerotypowy w lokalu wynaj\u0119tym w oficynie pa\u0142acu ordynata Zamoyskiego przy ul. Senatorskiej i od tej pory zajmowa\u0142 si\u0119 fotografi\u0105 ju\u017c do ko\u0144ca \u017cycia. Kolejne jego pracownie mie\u015bci\u0142y si\u0119: w domu przy ul. Wareckiej nr hip. 1359 (w latach 1850-1857) oraz w kamienicy przy Krakowskim Przedmie\u015bciu nr hip 389 (w latach 1857-1867). Zaw\u00f3d fotografa uprawia\u0142 ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105 prze\u0142omowego znaczenia nowego wynalazku, dlatego umiej\u0119tnie wykorzysta\u0142 nowe medium dla dokumentowania polskiej kultury oraz bie\u017c\u0105cych wydarze\u0144. Pozostawi\u0142 te\u017c bogaty panteon wizerunk\u00f3w swoich wsp\u00f3\u0142czesnych. Jego najwi\u0119ksze dokonania w dziedzinie fotografii to: dagerotypy za\u0107mienia s\u0142o\u0144ca z 28 lipca 1851 r.; Album wystawy staro\u017cytno\u015bci i przedmiot\u00f3w sztuki urz\u0105dzonej w Warszawie na korzy\u015b\u0107 Domu Schronienia […] z 1856 r.; Gabinet medal\u00f3w polskich oraz tych kt\u00f3re si\u0119 dziej\u00f3w Polski tycz\u0105 […] z 1857 r.; wydane w 1859 r.: Album fotograficzne wystawy staro\u017cytno\u015bci i zabytk\u00f3w sztuki urz\u0105dzonej przez c. k. Towarzystwo Naukowe w Krakowie […], album widok\u00f3w Warszawy, album widok\u00f3w Krakowa oraz fotografie iluminowanego r\u0119kopisu Baltazara Behema ze zbior\u00f3w Biblioteki Jagiello\u0144skiej. W latach 1859-1864 powsta\u0142 w jego zak\u0142adzie fotograficznym fotoreporta\u017c ukazuj\u0105cy cykl budowy pierwszego mostu sta\u0142ego na Wi\u015ble w Warszawie, zwanego Mostem Kierbedzia. W 1861 r. sfotografowa\u0142 m\u0119\u017cczyzn zastrzelonych 27 lutego podczas manifestacji w Warszawie (Portrety Pi\u0119ciu Poleg\u0142ych), kondukt pogrzebowy arcybiskupa Antoniego M. Fija\u0142kowskiego w dniu 10 pa\u017adziernika, a po wprowadzeniu 14 pa\u017adziernika stanu wojennego \u2013 place: Zamkowy, Saski, Krasi\u0144skich ze stacjonuj\u0105cym na nich wojskiem rosyjskim. Na pocz\u0105tku 1863 r. zrealizowa\u0142 zam\u00f3wienie Muzeum Sztuk Pi\u0119knych na cztery fotografie: portret namiestnika Konstantego Romanowa, portret Aleksandra Wielopolskiego oraz widok reprezentacyjnej sali w gmachu muzealnym (obecnie siedziba Wydzia\u0142u Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego). W 1866 r. powsta\u0142 album w\u0142o\u015bcian z podwarszawskiego Miedzeszyna i Wilanowa. By\u0142 to ostatni zrealizowany stricte fotograficzny projekt, gdy\u017c w czerwcu 1867 r. Beyer zamkn\u0105\u0142 zak\u0142ad fotograficzny, a w 1872 r. sprzeda\u0142 go firmie Kostka i Mulert. Beyer nie porzuci\u0142 zainteresowania fotografi\u0105, tylko po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 szlachetnym technikom reprodukcji fotografii zabytk\u00f3w, dostarczaj\u0105c ilustracji do takich spektakularnych dzie\u0142, jak drugi tom wydawnictwa Monumenta Poloniae Historia Augusta Bielowskiego, wydany we Lwowie w 1872 r. i pierwszy zeszyt Monumenta Antiquae Artis Cracoviensia, wydany w tym samym roku nak\u0142adem Oddzia\u0142u Archeologii i Sztuk Pi\u0119knych Towarzystwa Naukowego Krakowskiego. W 1873 r. przygotowa\u0142 z Melecjuszem Dutkiewiczem ilustracje w technice fotodruku do Albumu wydanego staraniem Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Nauk w Poznaniu w czterechsetn\u0105 rocznic\u0119 urodzin Miko\u0142aja Kopernika z obja\u015bnieniami Ignacego Polkowskiego. Karol Beyer anga\u017cowa\u0142 si\u0119 aktywnie w \u017cycie kulturalne i spo\u0142eczne kraju oraz poza jego granicami. W latach 50. XIX w. by\u0142 zwi\u0105zany z grup\u0105 artyst\u00f3w, tworz\u0105cych tzw. „cyganeri\u0119 warszawsk\u0105”. Od 1855 r. pozostawa\u0142 cz\u0142onkiem Soci\u00e9t\u00e9 fran\u00e7aise de photographie w Pary\u017cu. W 1858 r. nale\u017ca\u0142 do grupy cz\u0142onk\u00f3w Muzeum Staro\u017cytno\u015bci i Komisji Archeologicznej w Wilnie. W 1859 r. zak\u0142ada\u0142 „Tygodnik Ilustrowany”, z kt\u00f3rego redakcj\u0105 stale wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142, dostarczaj\u0105c fotografii do ilustrowania czasopisma oraz publikuj\u0105c w\u0142asne teksty na temat zabytk\u00f3w. W dramatycznym 1861 r. wszed\u0142 w sk\u0142ad Delegacji Miejskiej, kt\u00f3ra od 28 lutego do 22 marca reprezentowa\u0142a Warszawian w rozmowach z rosyjskimi w\u0142adzami. Po wprowadzeniu stanu wojennego zosta\u0142 aresztowany, skazany i uwi\u0119ziony w twierdzy modli\u0144skiej, gdzie odbywa\u0142 kar\u0119 do kwietnia 1862 r. Dnia 23 pa\u017adziernika 1863 r. zosta\u0142 ponownie aresztowany i skazany na zes\u0142anie do Nowochapiorska w guberni woroneskiej, gdzie uda\u0142o mu si\u0119 fotografowa\u0107 i sk\u0105d powr\u00f3ci\u0142 do Warszawy w kwietniu 1865 r. W 1876 r. przygotowa\u0142 polsk\u0105 wystaw\u0119 i katalog na kongres antropologiczno-archeologiczny w Peszcie. Zmar\u0142 dnia 8 listopada 1877 r. w wieku 59 lat i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym pod skromn\u0105 p\u0142yt\u0105 z napisem „By\u0142y fotograf i obywatel miasta Warszawy”.<\/p>\n

Fotograf Karol Beyer \u2013 nadawca i adresat.<\/strong><\/p>\n

[Korespondencja na tematy zwi\u0105zane z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 Beyera \u2013 fotografa]<\/p>\n

Listy pisane przez Karola Beyera, pierwszego polskiego fotografa, do os\u00f3b prywatnych, do instytucji, do redakcji tytu\u0142\u00f3w prasowych, a tak\u017ce do rodziny s\u0105 prawdziw\u0105 skarbnic\u0105 wiedzy na temat epoki. Zawarte w nich fakty, informacje, opinie, plany i marzenia Beyera pozwalaj\u0105 z jednej strony pozna\u0107 bli\u017cej osobowo\u015b\u0107 tego wybitnego uczestnika \u017cycia kulturalnego. Z drugiej strony s\u0105 przewodnikiem po epoce zawieszonej mi\u0119dzy romantyzmem, a pozytywizmem oraz mi\u0119dzy represjami obcej administracji pa\u0144stwowej wobec polskiego narodu najpierw po Powstaniu Listopadowym, nast\u0119pnie po Powstaniu Styczniowym. Podobn\u0105 rol\u0119 spe\u0142nia korespondencja otrzymywana przez Karola Beyera od licznych nadawc\u00f3w, wi\u0105\u017c\u0105ca si\u0119 bezpo\u015brednio z problemami podnoszonymi przez fotografa lub rozszerzaj\u0105ca spektrum problematyki ze wzgl\u0119du na osobiste zainteresowania pisz\u0105cych do fotografa. Udost\u0119pnienie zachowanej w zbiorach polskich korespondencji Karola Beyera w formie wydawnictwa \u017ar\u00f3d\u0142owego b\u0119dzie solidn\u0105 podstaw\u0105 do bada\u0144 nie tylko nad dziejami polskiej fotografii, ale tak\u017ce do interdyscyplinarnych rozwa\u017ca\u0144 nad dziejami naszej kultury, inteligencji, nauki.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Fotograf Karol Beyer by\u0142 ju\u017c przedmiotem zainteresowania badaczy dziej\u00f3w polskiej fotografii, a wybrane fragmenty jego korespondencji analizowano i publikowano. Jednak fundamentalne znaczenie tej wybitnej osobowo\u015bci dla historii kultury polskiej stanowi o konieczno\u015bci udost\u0119pnienia pe\u0142nej zachowanej epistolografii Beyera wraz z naukowym komentarzem. Beyer jako numizmatyk, archeolog, zawodowy fotograf, kolekcjoner, historyk kultury, wreszcie spo\u0142ecznik i obywatel bior\u0105cy […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":97,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-295","page","type-page","status-publish","hentry","post-preview"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/liberproarte.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/295","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/liberproarte.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/liberproarte.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/liberproarte.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/liberproarte.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=295"}],"version-history":[{"count":4,"href":"http:\/\/liberproarte.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/295\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":380,"href":"http:\/\/liberproarte.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/295\/revisions\/380"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/liberproarte.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/97"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/liberproarte.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=295"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}